Zbiory Gabinetu Numizmatycznego
Zbiory Gabinetu Numizmatycznego liczą ponad 51 tys. zabytków stanowiąc największą ilościowo kolekcję na Zamku Lubelskim. Niemal ⅔ obiektów to nabytki powojenne. Na zbiór składają się:
-
- ok. 45 tys. monet, w tym 51 skarbów z terenu Lublina i Lubelszczyzny oraz 2 kolekcje, jedna wykopana w Popkowicach, druga w Kozim Borze. W zbiorach znajdują się monety od starożytnych aż do współczesnych, z przewagą monet nowożytnych, przede wszystkim polskich, ale nie tylko.
-
- ok. 4,5 tys. medali, medalików, medalionów, plakiet i odznaczeń, głównie polskich. Reprezentowane są także najstarsze medale polskie, chociaż w XIX-wiecznych kopiach kolekcjonerskich. Najwięcej ilościowo jest medali współczesnych, nie tylko bitych, ale i odlewanych.
-
- ok.1,8 tys. banknotów i papierów wartościowych, przede wszystkim banknotów, głównie polskich od momentu pojawienia się pieniądza papierowego na naszych ziemiach aż do emisji współczesnych. Poza banknotami polskimi znajdują się i obce, przede wszystkim rosyjskie.
-
- ok. 270 pieczęci, zarówno odcisków, jak i tłoków, od późnośredniowiecznych aż do XX-wiecznych; z dużą ilością pieczęci XVIII-, XIX- i XX-wiecznych. Większość pochodzi ze zbiorów przedwojennych.
Gabinet Numizmatyczny nastawiony jest na kolekcjonowanie przede wszystkim monet i medali polskich. W przypadku medali Muzeum stara się pozyskać obiekty związane z Lublinem i Lubelszczyzną, ale ma w swoich zbiorach zabytki z całego kraju.
Najcenniejsze zabytki to:
-
- tetradrachma partyjska Mitrydatesa II (123 – 88 r.p.n.e.) – znalezisko z terenu Lublina (trzecie znalezisko monety partyjskiej z terenu Polski)
-
- wczesnośredniowieczny skarb dirhemów arabskich znaleziony w Lublinie, znany jako skarb z Czechowa

-
- unikatowy denar koronny Władysława Łokietka (1296 – 1300, 1306 – 1333) znaleziony w pobliżu kościoła OO. Dominikanów w Lublinie – jedyny taki wariant tej monety w Polsce
-
- medal ślubny Władysława IV (1632 – 1648) z Cecylią Renatą z 1637 r., autorstwa jana Hoehna st. – przykład sztuki medalierskiej z tzw. szkoły gdańskiej – najlepszego ośrodka artystycznego w XVII-wiecznej Polsce


|